معمولاً شافت در جهتهای شعاعی و محوری توسط دو یاتاقان پشتیبانی می شود. یاطاقان از یک طرف ، یاطاقان end های ثابت نامیده می شود. این دو نوع بار شعاعی و محوری و ACTS را به عنوان جابجایی محوری نسبی بین شافت ثابت و جعبه یاتاقان تحمل می کند.طرف دیگر انتهای آزاد نام دارد که فقط بار شعاعی را تحمل می کند و می تواند نسبت به جهت محوری جابجا شود.
یاطاقان end های ثابت باید بر روی شافت و جعبه یاتاقان ثابت باشد. یاتاقان های مناسب یاتاقان های شعاعی هستند که می توانند بار ترکیبی را تحمل کنند ، برای مثال یاتاقان های توپ شیار عمیق ، یاطاقان غلتکی متمرکز و یاطاقان توپ تماس با دو ردیف یا مورب و یا یاتاقان غلتک مخروطی.ترکیبی از یاتاقانهای شعاعی که دارای بار شعاعی ساده مانند بلبرینگهای استوانه ای بدون لبه نگهدارنده بر روی حلقه های داخلی و بیرونی ، همراه با یاتاقان های توپ شیار عمیق یا یاتاقانهای توپ با چهار نقطه تماس یا یاطاقانهای رانش دو طرفه ، می توانند باشند به عنوان بلبرینگ ثابت استفاده می شوددر این مرحله ، یاتاقان دوم موقعیت محوری دو طرفه را فراهم می کند ، اما باید در فاصله شعاعی از جعبه یاتاقان نصب شود.هنگامی که طول یاتاقان پایان آزاد به دلیل انبساط حرارتی شافت تغییر کند ، هیچگونه اکستروژن در یاتاقان رخ نخواهد داد.جابجایی محوری می تواند در داخل یاتاقان ، بلبرینگ حلقه و صندلی یاتاقان رخ دهد.
GG به نقل از؛ Cross fixing"؛ به معنای ترتیب تحمل است که در آن هر یاتاقان از یک طرف به شافت و در جهت مخالف قرار می گیرد.این ترکیب عمدتا برای محورهای کوتاه استفاده می شود.همه یاتاقانهای شعاعی که حداقل در یک جهت قادر به تحمل بار محوری هستند ، قابل استفاده هستند ، از جمله یاتاقانهای با شیار عمیق و زاویه ای با تماس زاویه ای ، یاتاقان های غلتکی مخروطی ، و یاطاقان های غلتکی استوانه ای NJ. هنگامی که از یاتاقانهای توپ تماس زاویه ای یا یاطاقان غلتکی مخروطی استفاده می شود ، پیش بارگذاری در بعضی موارد باید اعمال شود.انتخاب پیکربندی تحمل