مواد فلزی معمولاً در مواد فلزی دارای بلبرینگ کشویی، از جمله آلیاژ یاتاقان (همچنین به عنوان آلیاژ پاکستان یا آلیاژ سفید شناخته می شود)، چدن مقاوم در برابر سایش، آلیاژ مبتنی بر مس و آلیاژ آلومینیوم استفاده می شود.
(1) آلیاژ بلبرینگ (همچنین به عنوان آلیاژ پاکستان یا آلیاژ سفید نیز شناخته می شود) اجزای اصلی آلیاژ قلع، سرب، مس هستند تا استحکام و سختی آلیاژ را بهبود بخشند. طبق استانداردهای ملی، آلیاژهای پاکستان را می توان به دو نوع تقسیم کرد: آلیاژ tinlocular و آلیاژ پایه سرب. شدت و سختی تخصیص سرب کمتر از آلیاژ مطابقت قلع است و مقاومت در برابر خوردگی نیز ضعیف است. بنابراین هنگام استفاده از آلیاژهای بازال معمولاً از آلیاژهای tinlocoli استفاده می شود و مجوزهای رایج آن شامل ZSNSB11CU6، ZSNSB8CU4 و غیره می شود. اگرچه عملکرد آلیاژ پایه سرب به خوبی آلیاژ tinlocular نیست، اما به دلیل مقرون به صرفه تر بودن، هنوز تحت شرایط الزامات الزامات انتخاب و استفاده می شود. با این حال، نقطه ذوب عناصر آلیاژی یاتاقان اغلب پایین است، بنابراین برای شرایط کاری زیر 150 درجه سانتیگراد مناسب است.
(2) آلیاژهای مبتنی بر مس هدایت حرارتی بالایی دارند و در مقایسه با فولاد مقاومت سایشی بهتری دارند. و آلیاژهای مبتنی بر مس پردازش و روانکاری خوبی دارند. دیوارهای داخلی آن قابل پردازش و در معرض سطوح صاف با محور است. آلیاژهای مس مورد استفاده برای مواد بلبرینگ کشویی عمدتاً عبارتند از: برنج با مس و مواد تشکیل دهنده اصلی. برنز با مس و قلع به عنوان مواد اصلی؛ و آلیاژهای سرب مس (همچنین به عنوان برنز سرب شناخته می شود). آلیاژ مبتنی بر مس بالا، با هدایت حرارتی خوب و مقاومت در برابر سایش است. این اجازه می دهد تا دمای کار بالاتر از آلیاژهای Ba باشد، اما سازگاری، سازگاری جاسازی شده و اصطکاک به خوبی آلیاژهای Ba نیست. برنز قلع و فسفر که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد برای تحمل بار اضافی یا بار ضربه ای با سرعت متوسط مناسب است. قلع برنز حاوی قلع، روی و سرب برای تحمل بار متوسط با سرعت متوسط مناسب است.
مواد غیر فلزی برای بلبرینگ بادامک:
(1) پلیتفلورولیتن: عملکرد خود روانکاری عالی و پایداری حرارتی بالاتری دارد. ضریب اصطکاک آن کم است، آب را جذب نمیکند، چسبنده نیست، نمیسوزد و در دمای -180 ~ 250 درجه سانتیگراد قابل استفاده است، اما معایبی هم دارد مانند فاکتور تورم خط بزرگ، اندازه نامناسب. پایداری، هدایت حرارتی ضعیف. به منظور بهبود عملکرد آن، ذرات فلزی، فیبر، گرافیت و اجسام معدنی را می توان افزایش داد.
(2) گرافیت: این ماده خود روان کننده خوبی است و از آنجایی که پردازش آن آسان است و هرچه سنگ زنی بیشتر باشد صاف تر است، بنابراین یک ماده ترجیحی برای تحمل است. با این حال، خواص مکانیکی آن ضعیف است، مقاومت در برابر ضربه و تحمل ضعیف است و فقط برای موارد بارگذاری سبک مناسب است. به منظور بهبود خواص مکانیکی آن، از برخی فلزات آسان ذوب شده با مقاومت سایشی خوب اغلب برای عملیات اشباع استفاده می شود. مواد غوطه ور معمولاً مورد استفاده شامل آلیاژ Pa، آلیاژ مس و آلیاژ قورباغه هستند. دمای استفاده از بلبرینگ گرافیت آلیاژی خیس شده 120 ~ 180 درجه سانتیگراد است و یاتاقان گرافیت آلیاژی خیس شده با مس مجاز به استفاده از دمای 300 درجه سانتیگراد است و دمای کار مجاز توسط بلبرینگ گرافیت آلیاژی خیس شده می تواند به 500 درجه برسد. سی.
(3) لاستیک: پلیمری با بدنه های الاستیک است که خاصیت ارتجاعی و ارتعاش خوبی دارد. با این حال، هدایت حرارتی آن ضعیف است و پردازش آن دشوار است. دمای استفاده کمتر از 65 درجه سانتیگراد است و آب در گردش نیاز به روانکاری و خنک شدن مداوم دارد، بنابراین معمولاً به ندرت استفاده می شود.
(4) آلیاژ سخت: دارای یک سری عملکرد عالی مانند سختی بالا، مقاومت در برابر سایش، استحکام و چقرمگی خوب، مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر خوردگی، و غیره است. استحکام خوب، استحکام خوب، استحکام خوب، استحکام خوب بادوام است، اما قیمت آن گران است.
(5) کاربید سیلیکون: نوع جدیدی از مواد غیرآلی غیر فلزی برای سنتز مصنوعی است. سختی بعد از الماس در رتبه دوم قرار دارد. دارای مقاومت شیمیایی عالی در برابر خوردگی، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر دمای بالا و استحکام مکانیکی بالا، عملکرد خود روانکاری خوب، خزش در دمای کوچک، ضریب اصطکاک کوچک، نرخ هدایت حرارتی بالا، ضریب انبساط حرارتی پایین و غیره است. برای نفت، متالورژی، مواد شیمیایی، ماشین آلات، هوافضا و انرژی هسته ای، اغلب به عنوان یاتاقان های لغزنده و مواد جانبی اصطکاک آب بندی مکانیکی استفاده می شود. تعداد زیادی آزمایش نشان می دهد که کاربید سیلیکون بهترین ماده در اصطکاک فعلی است، به ویژه عملکرد SIC زینترینگ بدون فشار و SIC سینتر داغ.