در حال حاضر، صنعت بلبرینگ کشور من' با سه مشکل عمده مواجه است: تمرکز پایین تولید صنعت، R&D و قابلیتهای نوآوری پایین، و فناوری تولید پایین.
اول، تمرکز تولید صنعت' کم است.
کارشناسان معتقدند که دلایل این وضعیت عبارتند از: اولاً، شرکتهای بزرگ دولتی اولیه به دلیل مشکلات سیستمی و مکانیزم نسبتاً کند توسعه یافتهاند. دوم، شرکت های خصوصی و خصوصی سودمند هنوز در مرحله رشد هستند. سایت های کارخانه بسیار پراکنده هستند و ظرفیت باربری عمومی به طور جدی مازاد است.
دوم، R&D و قابلیت های نوآوری کم است.
در حال حاضر، فنآوری طراحی و ساخت ما اساساً تقلید شده است و یک سیستم ثابت برای چندین دهه است. توانایی پایین توسعه محصول در این واقعیت آشکار می شود که اگرچه میزان پشتیبانی از مین فریم داخلی به 80٪ رسیده است، یاتاقان های پشتیبانی و نگهداری برای مین فریم های مهم مانند واگن های مسافری راه آهن پرسرعت، ماشین های متوسط به بالا، رایانه ها ، دستگاه های تهویه مطبوع و کارخانه های نورد سطح بالا اساساً وارداتی هستند.
سوم، سطح فناوری ساخت پایین است.
توسعه فنآوری تولید صنعت بلبرینگ کشور من' و فناوری تجهیزات فرآیند کند است، نرخ پردازش چرخش CNC پایین است و سطح اتوماسیون پردازش سنگزنی پایین است. تنها بیش از 200 خط تولید اتوماتیک در کشور وجود دارد. اکثر شرکت ها، به ویژه شرکت های دولتی قدیمی، هنوز از تجهیزات سنتی به عنوان نیروی اصلی تولید استفاده می کنند. فرآیندهای عملیات حرارتی پیشرفته و تجهیزاتی که برای عمر و قابلیت اطمینان یاتاقان حیاتی هستند، مانند گرمایش حفاظتی اتمسفر کنترل شده، پالایش مضاعف، کوئنچ بینیت و غیره، پوشش پایینی دارند و بسیاری از مشکلات فنی نتوانسته اند به پیشرفت هایی دست یابند. تحقیق و توسعه گریدهای جدید فولاد بلبرینگ، بهبود کیفیت فولاد و تحقیق و توسعه فناوریهای مرتبط مانند روانکاری، خنککننده، تمیز کردن و سایندهها، هنوز نتوانسته است نیازهای سطح و کیفیت را برآورده کند. محصولات بلبرینگ در نتیجه، شاخص قابلیت فرآیند پایین است، سازگاری ضعیف است، پراکندگی اندازه پردازش محصول زیاد است و کیفیت داخلی محصول ناپایدار است که بر دقت، عملکرد، عمر و قابلیت اطمینان یاتاقان تأثیر می گذارد.